Rogamus te rex saeculorum deus sancte jam miserere peccavimus tibi | Exaudi clamantes pater altissime et quae precamur clemens attribue. Exaudi nos domine | Bone redemptor supplices quaesumus te toto corde flentes requirimus. Exaudi [nos domine] | Confusio peccatorum nos alteri contritos culpis criminum comprimunt. Exaudi [nos domine] | Decidunt bona assistunt pessima hostes incumbant gladiis inopia. Christe jam miserere. | [E]Mitte manum tuam deus omnipotens et invocantes penitentes redime. Exaudi piissimae | Fertilitatem et pacem tribue contere bella famem cohibe. Exaudi pi[i]ssi[mae] | Non recorderis nostra facinora sed adjuvandum nos omnes libera. Exaudi [piissimae] | Respice Deus tuendo viduas fove pupillos captivos revoca. Prostratos tu subleva | Jam miserere peccantibus tibi.
"Exaudi nos Domine" is initially used as a refrain; later, "Exaudi piissimae"; the last part of the opening verse is only repeated at the end. This version, coincidental with the Braga Missal of 1498 (except for deus omnipotens instead of dominus omnipotens), keeps initially the primitive rationale of presenting the versicles by alphabetical order of their incipit, although sometimes it fails to keep the right word; the principle breaks down further on, as also happens in the oldest Aquitanian graduals: the most complete reduce the text to eight versicles. Other variants relative to the text as edited by M. Huglo in "Les «preces» des graduels aquitains empruntées à la liturgie hispanique": Audi clamantes / Exaudi clamantes, ea quae / et quae, peccati nos atterit / peccatorum nos alteri, culpa crimina / culpis criminum, incunbunt / incubant, Christe jam nos libera / Christe jam miserere, potenter protege / penitentes redime, Exalta / Exaudi, remove bella / contere bella, Ne recorderis / Non recorderis, sed indulgendo / sed adjuvandum.