Somno refectis artubus spreto cubili surgimus

Somno refectis artubus spreto cubili surgimus nobis pater canentibus adesse te deposcimus | Te lingua primum concinat te mentis ardor ambiat ut actuum sequentium tu sancte sis exordium | Cedant tenebrae lumini et nox diurno sideri ut culpa quam nox intulit lucis labascat munere | Precamur idem supplices noxas ut omnes amputes et ore te canentium lauderis in perpetuum | Praesta pater piissime*